Een virale TikTok-trend bespot de make-upkeuzes van Republikeinse vrouwen en beweert dat ze slecht foundation aanbrengen, mascara klonteren en de voorkeur geven aan een te matte look. De trend, gestart door komiek Suzanne Lambert, heeft honderden video’s opgeleverd onder de hashtag #republicanmakeup, vaak gericht op figuren als Karoline Leavitt, Kristi Noem en Marjorie Taylor Greene. Maar is dit een echte esthetische keuze, of gewoon een kans voor online spot?
De perceptie van een uitgesproken ‘conservatieve’ look
Sommige make-upartiesten zijn het erover eens dat er een bepaalde stijl bestaat. Kriss Blevens, die met politici uit het hele spectrum heeft samengewerkt, beschrijft de look als ‘enigszins mat’ met een ‘gebronsde kwaliteit’, ontworpen om de kenmerken te laten opvallen. Blevens schrijft waargenomen gebreken echter toe aan gebruikersfouten (slechte overvloeiing of niet-overeenkomende kleuren) en niet aan een opzettelijke stijl. Michelle Phillips, een andere visagiste die bij zowel de Republikeinse als de Democratische Nationale Conventie heeft gewerkt, suggereert dat de look verband houdt met branding: conservatieve tv-netwerken geven de voorkeur aan gedurfdere make-upstijlen. Leah Greene, die heeft gewerkt aan Fox News-presentatoren en Democratische kandidaten, merkt op dat liberalen soms expliciet vragen niet om gestyled te worden op een manier die lijkt op de esthetiek van Fox News.
Beyond Politics: universele make-upfouten
Ondanks de partijdige framing beweren veel make-upartiesten dat slechte blending en aangekoekte foundation niet exclusief zijn voor conservatieven. Natalie Hayes wijst erop dat politici, ongeacht welke partij, slechte make-updagen kunnen hebben, waarbij ze voorbeelden van beide kanten van het gangpad aanhaalt. Angella Theriault verwerpt het idee van een ‘Republikeinse make-uplook’ helemaal, met het argument dat goed kunstenaarschap rekening moet houden met individuele kenmerken, en niet met politieke voorkeur.
De homogeniteitsfactor
Theriault suggereert dat de focus van de trend op blanke vrouwen de demografische samenstelling van de Republikeinse Partij weerspiegelt, waar raciale diversiteit ontbreekt. Ze merkt op dat de meeste zichtbare figuren binnen de partij blank zijn, wat leidt tot een waargenomen uniformiteit in uiterlijk. De impliciete kritiek van de trend gaat niet alleen over make-upvaardigheden, maar ook over de beperkte vertegenwoordiging van de partij.
De make-uptrend van ‘conservatieve meisjes’ gaat minder over een doelbewuste esthetiek en meer over het snijvlak van politiek, branding en de vaak harde realiteit van online toezicht. Of het nu gaat om een slechte vermenging, een niet-passende basis of een gebrek aan diversiteit, de grap wijst uiteindelijk eerder op bredere culturele patronen dan op individuele fouten.
