Uit een nieuw onderzoek blijkt dat bijna de helft van de jeugdsportcoaches te maken heeft gehad met verbale intimidatie, waarbij ouders de belangrijkste bron van mishandeling zijn. De bevindingen, vrijgegeven door het Amerikaanse Center for SafeSport, laten zien dat giftig nevengedrag coaches tot het breekpunt drijft en de positieve impact van jeugdatletiek ondermijnt.
Het toenemende probleem van ouderlijke inmenging
Uit de Nationale Coachesenquête van 2025, waaraan ruim 3.400 respondenten uit 66 sporten deelnamen, bleek dat 46% van de coaches te maken heeft gehad met verbale intimidatie. Meer dan de helft van deze incidenten werd toegeschreven aan ouders, en niet aan atleten of functionarissen. Deze trend is niet alleen vervelend; het drijft coaches weg. Bijna tweederde heeft serieus overwogen om te stoppen, daarbij verwijzend naar een burn-out en de meedogenloze druk van overijverige ouders.
Het probleem wordt nog groter voor ondervertegenwoordigde groepen: vrouwen, coaches met een handicap en mensen met een raciale of seksuele minderheidsachtergrond melden hogere cijfers van mishandeling en discriminatie. Dit suggereert dat bestaande problemen in de sportcultuur – zoals gendervooroordelen en systemische ongelijkheid – zich afspelen op jeugdvelden en -banen.
Voorbij verbaal geweld: escalerende conflicten
Het onderzoek benadrukt dat nevenspanningen snel kunnen escaleren. Bijna de helft van de coaches is getuige geweest van andere coaches die atleten uitschelden op een manier die beangstigend of vernederend is. In extreme gevallen leiden deze spanningen tot fysieke onenigheden. Een recent incident op Staten Island, waarbij een jeugdbasketbalwedstrijd door de politie werd stilgelegd nadat er een vechtpartij tussen ouders uitbrak, laat zien hoe gemakkelijk deze omgevingen onveilig kunnen worden.
De onderzoeksresultaten suggereren dat dit geen op zichzelf staande gebeurtenis is, maar onderdeel is van een groter cultureel probleem in de Amerikaanse jeugdsport. Het feit dat 92% van de coaches nog steeds een positieve impact op hun leven rapporteert, onderstreept de waarde van deze programma’s, maar benadrukt ook het gevaar dat ongecontroleerd ouderlijk gedrag met zich meebrengt voor de duurzaamheid ervan.
Veiligheidsbeleid ondermijnd
Hoewel de meeste coaches misbruik en wangedrag met vertrouwen kunnen herkennen, worden ze geconfronteerd met uitdagingen bij het afdwingen van het veiligheidsbeleid als gevolg van ouderlijke inmenging. Meer dan een derde van de coaches meldde dat het gebrek aan begrip of de bereidheid van ouders om de regels te volgen belemmeringen voor de implementatie opwerpt. Veel ouders misbruiken of verdraaien de regels ook ten voordele van hun kinderen, waardoor het vertrouwen en de veiligheid verder worden aangetast.
Dit is een systemisch probleem. Zelfs de beste waarborgen zijn niet effectief als de volwassenen aan de zijlijn deze niet respecteren. Ouders hebben training nodig om het belang van positieve bekrachtiging, sportiviteit en het respecteren van de autoriteit van coaches te begrijpen. Zonder dit stort het hele systeem ineen.
Uiteindelijk is ouderlijk gedrag in de jeugdsport meer dan hinderlijk; het is een crisis die de integriteit van deze programma’s bedreigt. Coaches vertrekken, atleten lijden, en de langetermijnvoordelen van deelname worden ondermijnd door vermijdbare conflicten.
