Oczekiwanie na pozytywny wynik testu jest wyczerpujące. Jeden miesiąc wydaje się być rokiem. Robisz obliczenia. Co roku miliony kobiet zachodzi w ciążę. Dlaczego więc to nie dzieje się w Twoim przypadku?
Jedna na sześć par nie zachodzi w ciążę po dwunastu miesiącach prób. Połowa tych par odnosi sukces samodzielnie lub przy minimalnej pomocy. A druga połowa? Uderzyli w ścianę. Mają trudności z poczęciem lub donoszeniem ciąży. Będą musieli przejść badania. Zostaną poddani zaawansowanym metodom leczenia.
Problemy z płodnością to mylący obraz. Hormony, palenie, waga, wiek. Czasami nie ma jasnej odpowiedzi. U dwudziestu procent par przyczyna nigdy nie zostaje zidentyfikowana.
Ale czasami odpowiedź leży w strukturze. Nie w hormonach. Nie w stanie zapalnym. W strukturze.
Jedną z chorób, która często pozostaje niewykryta, jest adenomioza.
Czym jest adenomioza i czym różni się od endometriozy?
Adenomioza jest chorobą strukturalną macicy. Rozważ to razem z mięśniakami lub polipami. Dzieje się tak, ponieważ komórki endometrium, tkanki wyścielającej macicę, nie rosną tam, gdzie powinny.
Zamiast pozostać w wyściółce, komórki te atakują ścianę mięśniową macicy, zwaną mięśniówką macicy.
To nie jest endometrioza. Ludzie mylą te dwa warunki. Są powiązane, ale różne.
W przypadku endometriozy tkanka macicy rośnie na zewnątrz macicy, zwykle w jamie brzusznej lub miednicy. W przypadku adenomiozy tkanka wrasta w ścianę mięśniową samej macicy.
„Adenomioza to strukturalne zaburzenie ginekologiczne… w przeciwieństwie do braku równowagi hormonalnej lub zapalenia”.
Dlaczego mam adenomiozę?
Nie wiemy tego do końca. Powód jest niewyraźny.
Niektóre teorie wskazują na poród. Większe ryzyko występuje u kobiet, które urodziły, zwłaszcza przez cesarskie cięcie. Możliwe, że stan zapalny podczas porodu wpycha komórki do warstwy mięśniowej.
Kolejnym podejrzanym jest operacja. Jeśli miałaś usuwane mięśniaki, zabieg po poronieniu lub jakąkolwiek inną operację macicy, komórki wyściółki mogły zostać przypadkowo wepchnięte do mięśniówki macicy. Jest to teoria „inwazyjnego wzrostu tkanki”.
Następnie istnieje teoria „początków rozwoju”. Sugeruje ona, że niektóre kobiety rodzą się z tkanką macicy już nieprawidłowo umieszczoną w ścianie mięśniowej. Była tam od momentu rozwoju wewnątrzmacicznego.
Hormony również odgrywają rolę. Adenomioza jest zależna od estrogenów. Wysoki poziom estrogenów, progesteronu, prolaktyny i FSH może to wywołać. Kiedy nadejdzie menopauza i spadnie poziom estrogenów, stan często ustępuje samoistnie.
Jakie są objawy adenomiozy?
Klasycznymi objawami są nadmierne krwawienie. Mówimy o krwotoku miesiączkowym. Skrzepy krwi. Ciężkie skurcze, znane jako bolesne miesiączkowanie. Ból podczas stosunku płciowego. Krwawienie między miesiączkami.
Czasami tworzy się masa zwana gruczolakiem.
Ale tu jest haczyk. Niektóre kobiety nie czują nic. Trzydzieści pięć procent dotkniętych kobiet nie ma wyraźnych objawów. Inni po prostu odczuwają wzdęcia lub tkliwość w okolicy miednicy. Łatwo je zignorować, ale jest na tyle poważne, że może mieć wpływ na płodność.
Jak adenomioza wpływa na Twoje szanse na zajście w ciążę?
To trudne pytanie. Czy uniemożliwia poczęcie? Czy przez to tracisz dziecko?
Badania mają charakter wstępny. Dane są sprzeczne. Ale tendencja jest niepokojąca.
Adenomioza najczęściej występuje u kobiet w wieku od 40 do 50 lat. Po wieku rozrodczym. Ale cierpi na to również 15–25 procent kobiet w wieku 30 lat. To kobiety, które starają się o dziecko.
Badania pokazują, że kobiety cierpiące na adenomiozę są narażone na większe ryzyko. Ryzyko poronienia może się podwoić. Istnieje zwiększone ryzyko porodu przedwczesnego. Istnieje większe ryzyko odklejenia się łożyska, czyli oddzielenia się łożyska od ściany macicy.
Naukowcy nie wskazali, dlaczego wskaźniki poczęć spadają. Nie podkreślili mechanizmu. Wiemy, że istnieje połączenie. Nie do końca rozumiemy biologię, która za tym stoi.
Jakie są możliwości leczenia adenomiozy?
Jeśli chcesz całkowitego wyleczenia, istnieje tylko jedna opcja. Usunięcie macicy. Usunięcie macicy.
Dla większości nie jest to celem. Chcesz uratować macicę. Chcesz zajść w ciążę.
Dlatego zarządzasz państwem. Łagodzisz objawy.
Leczenie ma na celu złagodzenie bólu i krwawienia. Pomocna może być terapia hormonalna. Ale dla tych, które próbują zajść w ciążę, ścieżka jest węższa. Oglądasz. Leczysz objawy. Masz nadzieję, że problem strukturalny nie zakłóci ciąży.
Jest to podejście typu „poczekaj i zobacz”. Denerwujący. Prawdziwy.
Nie ma jeszcze magicznej pigułki. Tylko kontrola. Mamy nadzieję, że współczesna medycyna wkrótce dogoni złożoność macicy.
Leki i hormony łagodzące objawy
Leki przeciwbólowe stanowią zazwyczaj pierwszą linię obrony. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, pomagają złagodzić ból. Mogą również sprawić, że miesiączki będą mniej obfite. Nie jest to lekarstwo, ale daje wytchnienie.
Leki hormonalne działają inaczej. Tabletki antykoncepcyjne, antyestrogeny i suplementy progesteronu mogą zmniejszyć powiększoną macicę. Niektóre kobiety znajdują tutaj prawdziwą ulgę. Celem jest złagodzenie objawów i ewentualne zmniejszenie rozmiaru narządu powodującego problem.
Planujesz ciążę? Strategia się zmienia. Jedną z opcji są agoniści hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH-a), tacy jak Lupron. Inną opcją są inhibitory aromatazy. Ich celem jest zmniejszenie objawów przy jednoczesnym zachowaniu płodności. Być może nawet poprawić. To delikatna równowaga.
Chirurgiczne i małoinwazyjne opcje zachowania płodności
Histerektomia nie jest jedyną opcją. Istnieją alternatywy chirurgiczne, które mogą uratować macicę. Chirurgia cytoredukcyjna polega na usunięciu chorej tkanki. Chirurgia laparoskopowa jest mniej inwazyjna.
Embolizacja tętnicy macicznej odcina dopływ krwi do dotkniętego obszaru. Zmniejsza to obrażenia. Ablacja endometrium polega na usunięciu lub zmniejszeniu endometrium macicy. Każda metoda ma swoje miejsce.
Są też nowsze metody. Terapia skupioną ultradźwiękami pod kontrolą rezonansu magnetycznego (MRgFUS) jest metodą nieinwazyjną. Wykorzystuje skupione impulsy energii ultradźwiękowej. Impulsy te niszczą uszkodzone komórki. Otaczające tkanki pozostają bezpieczne. To obiecujące dla kobiet, które chcą zajść w ciążę. Zabieg przywracający płodność bez skalpela.
Adenomioza i choroby pokrewne
Powikłania pojawiają się, gdy pojawiają się inne choroby. Aż 80% kobiet chorych na adenomiozę ma również mięśniaki lub endometriozę. Te choroby współistniejące komplikują obraz.
To staje się trudne. Czy niepłodność jest spowodowana adenomiozą? Albo endometrioza? Albo oba? Zidentyfikowanie przyczyny jest trudne, gdy wiele chorób zajmuje tę samą przestrzeń. Diagnoza staje się zagadką.
Znalezienie odpowiedniego leczenia oznacza rozwikłanie tych wątków. Nie można leczyć jednej choroby w izolacji, jeśli wszystkie są ze sobą powiązane. To wymaga opieki. I cierpliwość.
