In 2004. Vrouwenvoetbal zag eruit als een spookstad.
De Women’s United Soccer Association was al failliet. Geen profcompetitie. Niets totdat het damesvoetbal in 2009 failliet ging. Zelfs toen nog. De NWSL heeft pas in 2012 wortel geschoten.
Mia Hamm liet het toen allemaal achter. Een perfect jaar voor haar team echter. De USWNT won elk toernooi. Goud in Athene. Ze was pas vijftien toen ze begon. Nu? Tweevoudig Olympiër. Winnaar van de Wereldbeker. 276 doppen. 158 doelpunten.
Schitterend CV.
De werkelijkheid was grimmiger. Pijn was niet iets dat je behandelde. Het was iets dat je negeerde.
“Ik denk dat ons al zo lang wordt gevraagd om een soort van doorbraak te bewerkstelligen”, zegt Hamm. Het erkennen? Zwak. Dat dachten de coaches tenminste. Spring gewoon in het ijsbad. Ga ermee door.
De meeste van die meisjes waren nog steeds verzekerd bij hun vader en moeder. Of helemaal geen verzekering. Herstel was een luxe die weinigen zich konden veroorloven. Praten over een blessure? Je riskeerde het niet op de kamplijst te komen. Het nationale team was hun enige salaris. Hun enige leven. Dus speelden ze gekwetst.
Er zijn dingen veranderd.
De NWSL heeft nu 16 teams. Contracten breken records. Voorzieningen zijn eigenlijk gebouwd voor mensen. Afgelopen maart lanceerden zij de Gezondheidsadviesraad. Medische experts. Atleten. Echt praten over zorg.
“Ervoor zorgen dat ze de pijn erkennen… en behandelen.”
Het gaat niet meer alleen om winnen. Het gaat om overleven.
Hamm werkt samen met Tylenol. En NWSL-ster Emma Sears. De campagne heet PainTalk. Simpel doel. Houd op met verstoppen. Begin met praten.
Tylenol is de officiële pijnstiller van de competitie. Ze dumpen er een miljoen dollar in. Een deel daarvan gaat naar de Women’s Sports Foundation. Specifiek voor een nieuwe subsidie.
Twaalf atleten krijgen elk $ 10,00. Niet voor trofeeën. Voor artsen. Voor therapie. Voor uitrusting die je helpt genezen.
Hamm merkt op dat de mentale kant ook belangrijk is. Vroeger waren je teamgenoten je enige ondersteuningssysteem. Alleen tijdens kamp. De rest van de tijd? Je was alleen. Dat zorgt voor stress. Enorme, onuitgesproken stress.
Zijn we van ver gekomen? Zeker.
Is het opgelost? Nee.
“We hebben de neiging om de behoeften van anderen boven die van onszelf te stellen.”
De culturele verschuiving in de vrouwensport is groter dan het veld. Het gaat over elke vrouw, waar dan ook. Niet alleen professionals op het gebied van schoenplaatjes.
Deze campagne is voor jou. Te. Er staat dat jij ertoe doet. Er wordt gevraagd wat je voelt.
En het vereist dat we luisteren.
