Wetenschappers hebben iets nuttigs gevonden dat zich in de tumoren verbergt. Niet alleen cellen, maar bacteriën. En nu weten we dat een van hen een stof produceert die kanker verhongert.
Het werkt op prostaatkankermodellen. Heel goed, eigenlijk. Vooral wanneer gemengd met straling.
De truc? Het afsluiten van de energievoorziening.
“De mitochondriën zijn erg belangrijk voor het overleven van een cel; het zijn de energiefabrieken”, zegt Tohru Yamada.
Kankercellen zijn hebzuchtig. Ze hebben enorme hoeveelheden brandstof nodig om snel te groeien. Dat maakt hun mitochondriën tot een perfecte zwakke plek. Een doelwit.
Het p53-probleem
Jarenlang wisten we dat tumoren vol microben zaten. De micro-omgeving van de tumor is niet alleen maar lege ruimte; het zit vol met bacteriën. Onderzoekers vroegen zich onlangs af of we iets van deze lifters konden lenen.
Het team van Yamada heeft er al een gevonden. Een eiwit genaamd cupredoxine. Het onderdrukt de tumorgroei door elektronen rond te bewegen.
Ze hebben het zelfs in klinische onderzoeken gestopt. Voor volwassenen met verschillende vormen van kanker en kinderen met hersenkanker.
Maar hier zit het addertje onder het gras. Het oude medicijn werkte alleen als het p53-gen functioneel was.
Pech.
p53 wordt veel gemuteerd bij kankerpatiënten. Mutaties variëren van persoon tot persoon. Dus de behandeling hielp sommigen en negeerde anderen. De helft van de tijd niet effectief? Dat vindt niemand leuk.
“We wilden een middel tegen kanker hebben dat geen gebruik maakt van de p53-functie”, merkte Yamada op.
Dus zochten ze elders.
Op jacht naar een nieuw eiwit
De zoektocht was specifiek. Ze hadden een bacterieel eiwit nodig dat zich rechtstreeks op de mitochondriën richt. Sla p53 geheel over.
Ze keken naar borstkankermonsters. Het DNA binnenin is gesequenced. Er leven daar bacteriën.
Eén soort viel op. Het bevatte auracyanine. Een ander cupredoxine-eiwit doet hetzelfde zware werk als het oude, maar via een andere deur.
Ze hebben auracyanine teruggebracht tot de essentie. Creëerde een klein fragment genaamd aurB.
Dit is hoe aurB werkt.
- Het dringt de mitochondriën van tumorcellen binnen
- Het hecht zich aan ATP-synthase
- Het blokkeert de machine
ATP is de brandstofcel die gebruikt wordt om iets te doen. AurB zet de motor af. Geen ATP. Geen groei. Doodlopende weg voor de tumor.
Prostaatkanker wordt in plakjes gesneden
Werkte het bij muizen?
Ja. En niet alleen bij muizen.
Het team gebruikte modellen zonder actieve p53. Het waren lastige gevallen. Het soort dat andere behandelingen gewoonlijk van zich afschuwt.
Ze voegden radiotherapie toe. De standaard voor prostaatkanker.
De combinatie kwam hard aan.
De tumorgroei stagneerde. Aanzienlijke reductie. Geen grote tekenen van toxiciteit.
“De combinatie heeft de activiteit aanzienlijk verbeterd”, zei Yamada.
Ze hebben het ook getest op tibiale botmetastasen. De tumoren krompen. Preklinisch veelbelovend dekt het niet echt. Het was opvallend.
Waarom maakt straling het beter?
Misschien verzwakt de stress van de straling de cellen verder, waardoor de energieblokkade nog effectiever wordt. Of misschien is het gewoon synergie.
Het pad patenteren
UIC heeft het patent. Office of Technology Management heeft het afgehandeld.
Volgende stap? Menselijke beproevingen.
Yamada stopt hier echter niet.
Auracyanine zou de eerste kunnen zijn. Er zijn duizenden andere bacteriële eiwitten in die tumoren. Niet getest. Niet in kaart gebracht.
“We hebben ze gewoon nog niet geprobeerd”, zei hij.
Talloze mogelijkheden liggen in de prullenbak van de micro-omgeving van de tumor. Wachten tot iemand gaat graven.
Medewerkers van UI Health hielpen. Chirurgen als Martin Borhani, Aslam Ejaza, Ajay Rana Enrico Benedetti en Tapas K Das Gupta brachten de chirurgische expertise mee. Technische geesten van het College of Engineering deden mee. Dr. Samer Naffouje en anderen van de geneeskunde ook.
Een gemengde bemanning.
Misschien is dat wat we nodig hebben. Bacteriën, artsen, ingenieurs werkten allemaal samen omdat de oude manier opraakte.
Of misschien is dit gewoon weer een aanwijzing die in de kliniek sterft.
De tijd zal het leren. Maar de tumoren gaven een geheim prijs.
