Sutton Foster’s niet-onderhandelbare zaken voor het verslaan van het stressmonster

27

Levensduur is trendy op dit moment. Iedereen wil eeuwig leven. Of in ieder geval voorbij de veertig zonder je rotzooi te voelen.

Maar het gesprek bij Women’s Health Lab ging dieper. Claire Stern Milch van Elle presenteerde een panel met de titel ‘De wetenschap van sterk blijven’. De gastenlijst was solide. Tara Narula, M.D., een medische hoofdcorrespondent van ABC News, bracht de wetenschap. Sutton Foster bracht het lef. Ze spraken over veerkracht. En stress.

Foster, bekend van Tonys en tapschoenen, runt nu retraites op Canyon Ranch. Ze heeft een routine. Het is eenvoudig. Ze gaat elke avond in bad.

Fitness is een bijzaak, geen hobby

Foster handelt niet alleen. Ze geeft les.

Ze geeft les in The Limit, een sportschool in de stad. Het is moeilijk. “Het drijft mij tot het uiterste”, zegt ze. Als je die muur tegenkomt, besef je dat je alles kunt. Of zoiets.

Maar het is geen sprint. Het is een dagelijkse strijd. Ze wordt wakker en stelt zichzelf één vraag: voel ik me vandaag sterk? Op sommige dagen is het antwoord nee. Je moet hoe dan ook doorgaan.

Deze sleur leidde haar naar Canyon Ranch. Daar werkt een oude vriend van de basisschool. Gevraagd of ze een retraite wilde leiden.

“Ik dacht: ‘Tuurlijk’”, zei Foster. Toen sloeg de twijfel toe. Wie is zij om wellnessretraites te leiden?

Toen sloeg de mentaliteit om. Voor wie is zij niet?

Ze lanceerde ‘Leading Women’. Broadway-acteurs zijn vaak geïsoleerd. Sterren zijn eenzaam. De retraite bouwt gemeenschap op. Geen concurrentie. Gewoon ondersteunen. Vrouwen ondersteunen vrouwen. Het combineert fitness, natuur en spel. Het volledige pakket.

“Er is ruimte voor meer dan alleen ons.”

De badroutine is belangrijk

Als de dag voorbij is, ontsnapt Foster naar de badkamer.

Niet om schoon te maken. Om te overleven. Ze gaat in bad. Elke nacht. Kaarsen. Valse gloeilampen die van kleur veranderen. Het is haar toevluchtsoord. Fonkelende lichtjes kalmeren de zenuwen.

Ze houdt ook dagboeken bij. En gaat naar buiten. Het zijn ouderwetse dingen. Het werkt.

Veerkracht gaat niet over onbreekbaar zijn

Dr. Narula heeft een andere definitie van kracht. Het gaat niet om intact blijven.

Het gaat over klei. Je wordt geraakt. Je breekt een beetje. Maar dan krijg je een nieuwe vorm.

‘Je laat jezelf breken… en hervormen tot iets dat nieuw is’, legde ze uit. Uw mening kan veranderen. Je doelen kunnen veranderen. Dat is prima. Je blijft gewoon met vreugde vooruitgaan.

Stress vecht terug. Het begint in de hersenen. Een cascade van hormonen. Cortisol. Adrenaline. Je hart gaat tekeer. Bloeddruk pieken. Je bewapent in wezen je lichaam tegen zichzelf.

We vergeten de interne kosten van die reactie.

Vind jouw micromomenten

Je kunt de stress niet stoppen. De wereld is wat ze is.

Narula suggereert ‘micromomenten’. Kleine pauzes die het geluid dempen. De hand van een partner vasthouden terwijl u tv kijkt. Een wandeling in de natuur. Deze kleine geneugten vormen een buffer.

Foster gebruikt een kookplaat-metafoor.

Wat kookt er op jouw branders? Wat staat er in brand? Wat moet gemarineerd worden? Wat moet je gewoon uitschakelen?

Ze leert nee zeggen. Het is moeilijk. Vroeger wachtte ze op een burn-out. Nu kalibreert ze opnieuw voordat het lichaam kapot gaat. Een bewuste pauze.

Is het makkelijker gezegd dan gedaan? Waarschijnlijk. Maar iemand moet het proberen.

We weten nog steeds niet hoe we moeten uitschakelen. Wij blijven gewoon aan de knoppen draaien.